ilyaantje

Ja, zo heb je dus een eigen weblog! Ik heb natuurlijk ook helemaal niets anders te doen:) Maar misschien leuk genoeg om in mijn drukke bestaan te proppen.

dinsdag, december 20, 2005

Zalig kerstfeest!


Er zijn van die momenten waarop je je als vrouw zo ontzettend mutserig voelt.Vanmorgen klokslag negen uur stond, stond zoals afgesproken, het wasmachine-manneke voor de deur.

"Goedemorgen!"
"Goedemorgen, nou met o-pen armen hoor!"
"Ja, dat hoor ik wel vaker mevrouw. Waar staat ie?"
"Boven in de badkamer, zal ik even een lichtje aandoen?"
"Ja, dat is wel prettig zo tegen de donkere dagen voor kerst."

Hij gaat me voor op de trap. Hoezo dames eerst?

"Wat doet ie?"
"Nou, ehhh....niets!"

Ik ga op de deksel van het toilet zitten en wil net met mijn betoog beginnen als ik iets hoor wat op een werkende wasmachine lijkt.

Hoe kan dat nou????
Maar ook, joehoe, dat scheelt in de portemonee!!!

Ik begin me duizend maal te verontschuldigen en leg uit wat ik gisteravond laat nog gedaan heb; het waterslot eraf gehaald en schoongemaakt en een pinnetje verzet, uiteraard zonder te controleren of dat resultaat had, want ja, ik had de moed allang opgegeven, weinig technisch zelfvertrouwen blablabla.

Ik bedenk dat ik het manneke een tientje in zijn hand zal duwen en hoe ik hem zo snel mogelijk weer de deur uit kan werken, om me daarna een half uur het schompes te gaan lachen.

"Das dan 15 euro mevrouw. Dan kan ik met kerst ook een extra stukje vlees op tafel zetten"

Je hebt gelijk jongen!

Inmiddels draait de wasmachine op volle toeren....

vrijdag, december 16, 2005

Kijk eens wat vaker in de spiegel van de kapper.


Na een stormachtig begin van deze dag beland ik eindelijk op de stoel bij de kapper. "Wat had je gewild?" vraagt ze. Nou....als je het toch vraagt? Doe mij een handige vent! Opstaan met het idee dat je wilt gaan wassen en je wasmachine weigert; dat is frustratie ten top. Zeker als je heel de week gedacht had juist vandaag "alles lekker tegelijk" te gaan wassen. Ze kijkt me bedenkelijk aan, zich niet goed raadwetend met de situatie en pakt de kleurenkaart er zovast bij. Mij maakt het allemaal niet zo heel veel meer uit ondertussen, mijn gedachten nog op "zielig", want hoe ga ik zoveel ongemak nu weer aanpakken? En waarom is die prins op het witte paard nou nog niet voorbij gekomen? Die had zeker wel raad geweten met mijn steigerende witte knorpotje....zucht.
In de spiegel zie ik dat mijn haar wat weg begint te krijgen van een vage regenboog, maar ze overtuigd me dat altijd alles goed komt, zelfs dit. Okay, als jij het zegt.... Een kwartier later heeft ze het toch gepresteerd om er in ieder geval de verf egaal op te krijgen en vraagt me of ik iets wil lezen. "Damesblad of Roddeltje?" vraagt ze. Wandelende damesbladen zie ik al genoeg om me heen dus ik besluit om voor het Roddeltje te gaan.
Onder het genot van een kop thee met chocoladekoekje, sla ik het blad open. Uitwendig nog steeds op oorlog, inwendig beginnen mijn lachspieren zich langzaam te ontkreuken.
Annie Schilder doet het nog steeds met haar pillen-contract. Ik las trouwens in de Volkskrant dat De Veermannentjes dat deel van hun activiteiten gaan afstoten. Komt ze dan ook zonder werk te zitten? D'r haar zit trouwens voor geen meter, maar dat even terzijde.
Estelle Gullit shopt nog steeds met genoegen in de P.C Hoofstraat, maar de creatie die ze op het laatste Anti-Aids-Gala droeg, dat is echt "way out of line" volgens Eelco.
Bij de Oranjes schijnt het ook allemaal kommer en kwel te zijn. Maxima op bezoek in haar geboorteland en ja....als Beatrix er niet bij is, danst onze prinses als vanouds. Betekent dit een definitieve verwijdering tussen onze favoriet en WA? Ook de kleine prinsesjes doen het goed, al reist de vraag of er geen sprake is van inteelt, omdat de neus van de jongste telg wel erg op die van een of andere vage oom lijkt.
Ik kijk verveeld op mijn horloge èn in de spiegel en vraag me af of dit ooit nog goed gaat komen. De wallen onder mijn ogen verraden het gebrek aan slaap. Misschien toch maar weer eens een zonnebankje? Ik sla de bladzijde om en zie een meneer Schumacher ( die plastisch chirurg ) trots naast zijn nieuwe liefde staan. Zou hij al zijn nieuwe technieken eerst op haar botvieren?
Waar gaat dit over?? Wel lekker ontspannend, de sores van een ander!:)
"U mag aan de wastafel gaan zitten" hoor ik naast me. Even later lig ik onder het genot van een hoofdmassage onderuit gezakt te gloeien. Ik zou goed een dutje kunnen doen; zou dat raar zijn?
Een klein uur later stap ik buiten en in mijn haast naar de wasmachine, die het ongetwijfeld nog steeds niet doet, laat ik mijn tas uit mijn handen vallen. Midden in een plas. Goffer.....%$^%^%&%^$%$@@ Onder een afdakje, even verderop staat een verlopen figuur een sjekkie te roken. "Ge moet het wel vasthouwe, eeej vrouwke...haha"
Welcome back to reality.

dinsdag, december 06, 2005

Bezieling


bezie'ling v het bezielen; geestdrift, innerlijke aandrift.

Mooi woord he? Innerlijke aandrift....
Dit is wat ik zie als ik naar de nieuwe dvd van Kane kijk. ( Kane, live 2005 )
Je zou hem echt moeten zien, of je nu wel of helemaal niet van hun muziek houdt. Als je 'm voorbij laat glijden aan je geest, op je netvlies laat vallen, dan weet je wat ik bedoel.
Dinand Woesthoff....even geen geslijm of puberaal gedrag; al blijft het een lekker ding. Hoe kan iemand zo groot zijn in uitbundigheid? Zijn ogen gesloten, uiterst geconcentreerd,gedreven door zijn beleving. De knallende muziek uit zijn gitaar, moeiteloze klanken. Zelfs in de meest harde nummers, een klein handgebaar richting hemel, alsof hij contact maakt met haar. "Ben je daar?"
Ingetogen in onder andere "Let it be". Adembenemend, klein en mooi, rillingen over het strand.... Zittend op de podiumrand, genietend van de omgeving èn zichzelf; 32.000 mensen in concentratie gevangen.
Even later letterlijk gedragen door het publiek. Nooit over de top.

Vijf jaar geleden kocht ik mijn eerste dvd van Kane. Toen nog redelijk onbekend en niet ontdekt door het grote publiek. Ergens in Rotterdam flashbackten ze U2. Een podium niet groter dan de gemiddelde huiskamer en 150 uitzinnige mensen. Ook toen al; diezelfde bezieling. Zwetend, zingend, levend.

Ach...nu ik probeer over te brengen wat ik zie, bedenk ik me, dat het eigenlijk onmogelijk is. Het is gevoelsmatig; enthousiasme voor een mooi mens en fantastische muziek.