Inspiratie

Toen ik viereneenhalf jaar geleden in dit huis kwam wonen, maakte ik het qua interieur ongeveer gelijk aan het huis waar ik woonde ten tijde van mijn huwelijk. Omdat ik dat kende. Veilig qua kleur, alles op elkaar afgestemd. Vooral niet bònt eigenlijk. In de woonkamer had ik muren en kozijnen, verwarmingen en deuren gewoon creme-kleurig geverfd. Want daar kon immers alles bij?

In de loop van de jaren, heeft vooral de benedenverdieping een ware metamorfose ondergaan. Het begon met een klein muurtje, wat donkerrood (bordeaux) moest worden. Opgeleukt met een spiegel in barokstijl. Mijn meubelen waren al donker, ik vond het geweldig. Niet allerdaags in ieder geval.
Toen mijn eerste relatie - na de scheiding - uitging, was het wederom tijd voor wat veranderingen. Ik moest en zou een oranje muur maken! Zo gezegd, zo gedaan. Een middagje je best doen en het resulaat is...nou ja, op zijn minst opvallend. Als de zon schijnt, is het wel erg fel. Iets te fel, moet het toegeven. Ach ja...tis mijn huis:)
Een jaar later moest de laatste witte muur eraan geloven. Wederom bordeaux-rood dus.

Als je me vraag wat voor stijl het is, zou ik het je niet kunnen vertellen. Het lijkt een bij elkaar geraapt zooitje, maar dat is het dus niet. Alles heeft mìjn waarde. Het is een verzameling van wat ik mooi, belangrijk, absurd of gewoon leuk vind.
Zo staat er een boekenkast, waarvan de inhoud erg divers is. Van Elf minuten van Paulo Coelho naar Niet morgen maar Nu van Wayne Dyer. Maar ook Het Achterhuis en wat Engelse boeken van John Norman.
Vorig jaar tikte ik per toeval een heuse jarenvijftig spiegel op de kop. Die moest ik gewoon hebben - ik houd van oude dingen. Maar ook van tegenstellingen, dus voor hetzelfde geld leuk ik de muren op met hedendaagde teksten en pamfletten. Ach, tis mijn huis....:)

Gisteren zag ik een advertentie waarin een piano werd aangeboden. Ik hoef mijn ogen maar dicht te doen en ik zie hem staan! Even over denken nog, want in de loop van de jaren heb ik ook wel eens impulsieve inkopen gedaan. Die vervolgens naar zolder verdwijnen. De zolder is vol.

Om nou te voorkomen dat de huiskamer echt op een studentenhol gaat lijken, heb ik mijzelf het kleinste kamertje van het huis als experimenteel- en uitdraagruimte toegestaan. Alles wat klein is en ik bewaren wil, dingen waar ik goede herinneringen aan heb, prijkt aan de muur of staat op het plankje op het toilet. Er staan houten poezenbeeldjes uit Frankrijk, dè hagedis van Parc Guell uit Barcelona, maar ook een indische plakplaat over rust, reinheid en regelmaat. Een klomp uit het leukste cafe in Etten-Leur, met veel geblabla en vrouwelijke charmes gescoord. Een bijbeltje wat nog van mijn moeder geweest is. Ik moet lachen als ik denk aan mijn laatste trofee; een sigarenkoker...nou ja, tis mijn huis:)
Verder hangt er een prikbord, met daarop vakantiegroeten, impressies van belangrijke of leuke momenten, kaartjes van restaurants waar ik ooit zo lekker gegeten en gekletst heb, concertkaartjes, herdenkingskaartjes, kleine schrijfsels van mijn kinderen.

Het nieuwste project is een oud paard wat ik maar weer eens van stal ga halen. Een deel van de benodigheden staat al minstens een jaar tegen de verwarming. Elpees! Het lijkt me helemaal geweldig om de oranje muur weer wit te maken en dan een collage van oude elpee-hoezen, allemaal in dezelfde stijl en ongeveer dezelfde kleuren te maken. Het moet een soort in- en uitschuifsysteem worden, zodat ik af en toe de hoezen kan wisselen, afhankelijk van mijn stemming. Ik zie het voor me....

Tweede kernwoord voor dit jaar is inspiratie. Ik voel het en uit het. En voeg het woord bij de daad.