John Miles, vriendschap en relatie's

Afgelopen donderdag ben ik met een stel oa'ers naar The Night of The Proms geweest. Het was wel leuk, maar om nou te zeggen, dat ik sta te springen om nog een keer te gaan; nee! Ik ben helemaal maf van muziek en van allerlei soorten ook nog, maar klassiek heeft nooit mijn voorkeur gehad. Zodra de sfeer er lekker in zat, werd die grof verstoord door Bach, Mozart en meer van dat soort gasten.
Een van de hoogtepunten van die avond was John Miles, jullie wellicht bekend van het nummer Music. Geweldig nummer natuurlijk en helemaal als het door 10.000 mensen wordt meegezongen. Kippenvel!
Nou ben ik nogal een voeler en een denker en toevallig kwamen die twee dingen samen op het moment dat John zijn liedje zong. "Music was my first love", ja inderdaad, klopt helemaal. "And it will be my last?", nee toch? Muziek zal altijd wel een passie blijven, maar hoe zit het met relatie's en vriendschappen?
Ik borduurde wat door en op gegeven moment rees de vraag "Hoeveel van de mensen die hier nu met veren over heel hun lichaam staan, zouden zich een weg weten te banen in de wirwar van relatie's en vriendschappen?" Want dat het ingewikkeld is, dat moge duidelijk zijn. Het lijkt wel of velen van ons de weg kwijt zijn. Wat ooit simpel en zekerheid numero 1 was, is nu zo ongeveer het lastigste wat er bestaat. Worden wij gedreven door angsten, omgeven door muren, blijven we draaien in kringetjes zonder door te dringen tot de kern van alles; liefde?
Op het podium neemt John het applaus in ontvangst en ik slik een paar keer. De man met de hamer komt langs (letterlijk!:)), doet zijn ding, jaagt het publiek op en ik verdring mijn gedachten tot de volgende keer.